Blog

Kerstmis

Geplaatst op 19 2018
Kerstmis 2018
Iedereen die mij kent weet het, ik ben dol op het kerstfeest. Het brengt herinneringen. Thuis elk jaar een grote kerstboom, een echte natuurlijk, die ik met mijn moeder op de markt ging kopen. We liepen daar 5 km voor. Mijn vader had de auto mee naar zijn werk en daar had de boom ook nooit in gepast. Dus liepen we heen zonder boom, en terug met boom. Handschoenen aan. Mijn moeder het zware stuk bij de stam. Ik vooraan bij de top van de boom. Het prikte en het was zwaar. Maar we deden het toch maar.
Ik houd van de lichtjes en de geur, kaarsjes aan en knus in huis.
Sinds we gezinshuis zijn is daar weinig in verandert, misschien enkel dat ik NOG meer doe om het gezellig te maken in huis. Kinderdingen zoals lampjes overal en een joekel van een echte kerstboom. Kleine lieve cadeautjes eronder waarvoor we lootjes trekken en elk jaar in elk geval 1 uitstapje naar een Duitse kerstmarkt.
Dit jaar realiseer ik me meer dan ooit dat kerst niet meer die rust heeft van vroeger wanneer we nadat die boom eenmaal in de woonkamer stond, klaar om versierd te worden eerst samen thee dronken met kerstkransjes.
Kerstfeest vierde je thuis.
Op mijn basisschool hadden we hooguit de laatste schooldag voor de kerstvakantie een kaarsje in de klas en aten we kerstkransjes die meester mee nam, er stond dan een cassette bandje aan met kerstliedjes van kinderkoor de Leidse Sleuteltjes. En we hoefden niet te werken. Om kwart over drie ging de bel, en dan begon de kerstvakantie.
Ik betrap me er deze week op dat ik zucht en steun onder het geweld aan kerstfeesten, feesten met een kerstdiner op school een kerstspel en je mooiste kleren aan. We hebben vijf kinderen in het primair onderwijs op drie verschillende scholen en een plek voor dagbesteding, en overal zijn kerstfeesten. Maar ook de sportclubs en verenigingen doen er aan me, en zo zeul ik naar de ene school voor de twee kinderen die daar zitten twee grote zelfgemaakte aardappelsalades mee, terwijl derde kind op het zelfde moment de kerstdansvoorstelling heeft. Vlieg ik daarna naar de kerk de school een kerstdienst heeft, sta tot besluit klappertandend bij de grote Kerstboom op het plein het traditionele "ere zij God" te zingen en haast me dan naar huis met hyper kinderen die de dag erna nog het traditionele kerststukje gaan maken in de klas en dus op tijd naar bed moeten. Thuis stuitert een ander kind, zeer prikkelgevoelig, omdat het schaatsen met school op de ijsbaan niet zo ging als verwacht, en er deze week op school en dagbesteding ook weer feesten zijn, bovendien gaat hij naar zijn familie met kerst. Met stuiteren bedoel ik dat er een full blown driftbui gaande is met teksten die ik hier niet nader zal beschouwen en die zeker niet bij het zalig feest passen (hoewel de naam van het goddelijk kind meermaals de revue passeert).

Een dag later stuitert alles in huis al om zeven uur s ochtends.
“ik moet een euro mee voor het kadootje voor juf” …” ja en ik een kerstbakje voor mijn stukje” (heb ik daar een brief over gehad??? ) “waar is mijn jas nou weer … kriiiiis ben mn jas kwijt”
als ze allemaal naar school zijn kijk ik wanhopige naar zestig eieren (drie klassen a 20 kinderen) die gekookt en gevuld moeten worden.
Het is woensdag. Nog twee dagen te gaan, troost mijn man
ik zucht en voel dat ik zelf ook wat overprikkeld raak. Ik pak een kop thee en een kerstkransje en terwijl ik daarop knaag denk ik even niet aan wat ik allemaal nog moet, en aan de overprikkelde kinderen die te veel kerstfeestjes hebben, hun familie missen, eieren die gekookt moeten, een leeruitkomst voor school die nog niet klaar is…oh toch wel… ik denk er wel aan
Nog twee dagen..
Vrolijk kerstfeest aan jullie allemaal
Groetjes gezinshuis de Maarhoeve.



kerstboom 2018





Lid van Paletzorg
Lid van ZZP Nederland
Lid van Nationale Hulpgids
Zorgboerderij de Maarhoeve
Marsumerweg 8
9901TP Appingedam
KvK 55687911
Contact
Kris Wijkstra
06 - 40861615
info@zorgboerderij-maarhoeve.nl
Volg de Maarhoeve
Twitter Facebook YouTube Linkedin
© 2014 Zorgboerderij de Maarhoeve